من و سریالهای محبوبم!

سلام

من خوبم، زندگی هم خوب. فقط کمی دلتنگم. دلتنگ دوستی که یک ماهی میشه ندیدمش. دلتنگ خانوم خانومها که یک هفته است ندیدمش. دلتنگ خودم و ....!

دلم یک مسافرت میخواد. مهم نیست کجا، فقط دلم میخواد برم.

این روزها تفریحم شده کتاب و سریال. به سریال «Friends»، یک سریال جذاب دیگر به نام «Prison break» هم اضافه شده. خوبیش این که این یکی رو هم خانوم مادر و هم آقای برادر دوست دارند، نتیجه اینکه از غرغر و شنیدن جمله معروف « باز هم Friends» خبری نیست. هر دو سریال فیلمنامه های قوی دارند. هر دو در محیطی کاملا بسته هستند و تقریبا با بازیگرانی بسیار محدود و من در شگفت کشش سریال. خوبیش این که همیشه همونی میشه که باید. شاید نتونی حدس بزنی اما از آخرش راضی هستی.

فیلم دعوت رو دیدم. نمیدونم در موردش چی باید بگم. فقط میتونم بگم فیلم کاملاً زنانه و زیباست. مسلما فیلم بی عیب و نقصی نیست. اما من از دیدنش لذت بردم. شاید چون حس کردن چنین حسی خیلی سخت نبود. کافی بود که زن باشی.

حس نوشتنم نمیاد. در سکوتی غریب غوطه ورم.

خوش باشید.

  
نویسنده : طناز ; ساعت ۱:۳٤ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٧/۸/۱٩